• Blog

Ustawa o wspieraniu  i resocjalizacji nieletnich z dnia 09 czerwca 2022r., posiada preambułę o przytoczonej poniżej treści

Uznając rodzinę za naturalne środowisko rozwoju człowieka oraz opierając się na zasadzie autonomii rodziny i pierwszoplanowej roli rodziców – matki i ojca – w przekazywaniu nieletnim wartości, zasad i niezbędnych wzorców, kierując się nadto prawem nieletnich do szczególnej troski i pomocy oraz zasadą subsydiarności, Rzeczpospolita Polska otacza rodzinę ochroną i wsparciem w wychowaniu, które respektując chrześcijański system wartości, za podstawę przyjmuje uniwersalne zasady etyki.

Umacnianie poczucia odpowiedzialności rodzin za przygotowanie dzieci do życia we wspólności, jako indywidualnie ukształtowanej jednostki oraz za wychowanie nieletnich na osoby świadome swych obowiązków rodzinnych i obywatelskich jest wspólnym dobrem całego społeczeństwa.

W dążeniu do wzmacniania świadomości odpowiedzialności za własne czyny, przeciwdziałania demoralizacji nieletnich i dopuszczaniu się przez nich czynów karalnych oraz stwarzaniu warunków powrotu do normalnego życia nieletnim, którzy popadli w konflikt z prawem lub z zasadami współżycia społecznego

Treść powyższa wskazuje na najważniejsze cele ustawy

Ustawodawca wskazał wprost w  art. 2 ustawy z dnia 09 czerwca 2022r., o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich, że przewidziane w tej ustawie działania podejmuje się w przypadkach, gdy nieletni wykazuje przejawy demoralizacji lub dopuścił się czynu karalnego. Mianowicie są nimi: przeciwdziałaniu demoralizacji nieletnich oraz dopuszczaniu się przez nich czynów karalnych. Przy czym pojęcie demoralizacji nie zostało ustawowo zdefiniowane i każdorazowo należy ustalać, czy zachowania nieletniego wskazują na jego zdemoralizowanie oraz jego stopień.

Odnosząc się do pojęcia czynu karalnego to trzeba pamiętać, że co do zasady nieletni poniżej 17 roku życia nie ponosi odpowiedzialności karnej za zachowania stanowiące przestępstwa w rozumieniu ustawy z dnia 06 czerwca 1997r., Kodeks karny – dalej jako K.k..

Na zasadach przewidzianych tej ustawie odpowiada ten kto popełnia czyn zabroniony po ukończeniu 17 roku życia. Tak stanowi wprost art. 10 § 1 K.k.. Oczywiście pomijam wyjątek od tej reguły przewidziany również w tymże art. 10 § 2 i 2a K.k.. Sprawca przestępstwa oznaczonej w przepisach części szczególnej Kodeksu karnego popełniający czyn zabronionych po ukończeniu 17 roku życia dopuszcza się popełnienia przestępstwa i ponosi odpowiedzialność na podstawie przepisów tej ustawy – Kodeksu karnego. Sprawca przestępstwa oznaczonego w przepisach części szczególnej Kodeksu karnego popełniający czyn zabronionych przed ukończeniu 17 roku życia dopuszcza się popełnienia czynu karalnego w rozumieniu ustawy o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich

Zatem w celu zapobiegania „poczuciu bezkarności” – ogólnie rzecz ujmując – osób które nie ukończyły 17 roku życia, znajdują zastosowanie przepisy ustawy z dnia 09 czerwca 2022r.. Instrumenty przewidziane w tej ustawie mając na celu urzeczywistnienie celów ustawy oznaczonej w jej preambule, a przytoczonej powyżej. 

Czytaj również